Photo credit: Mariana Lopes
Nadia Belerique: LOTA
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το Daily Lazy και το opbo studio παρουσιάζουν την ατομική έκθεση «LOTA» της Καναδής εικαστικού Nadia Belerique από τις 12 Ιουνίου έως τις 11 Ιουλίου 2026 στον εκθεσιακό χώρο του opbo studio στον Πειραιά. Διερευνώντας του συσχετισμούς και τα όρια μεταξύ φωτογραφίας, γλυπτικής, εγκατάστασης και του βίντεο, η Belerique μεταμορφώνει αβίαστα συνηθισμένα υλικά και καθημερινούς χώρους σε προσεκτικά σκηνοθετημένα περιβάλλοντα όπου η αντίληψη γίνεται ασταθής με ουσιαστική και βαθιά φυσικότητα. Η εικαστική πρακτική της εστιάζει στα λεπτά συστήματα που οργανώνουν την καθημερινή ζωή: τους ρυθμούς της εργασίας, την κυκλοφορία των εμπορευμάτων, την ήσυχη επιμονή των αντικειμένων.
Στον πυρήνα της έκθεσης LOTA βρίσκεται ένα νέο βίντεο και η γλυπτική εγκατάσταση με το ίδιο όνομα, που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια ενός προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών (ρέσιντενσι) στις Αζόρες στο πλαίσιο της Μπιενάλε Walk & Talk το 2025. Γυρισμένο στον οίκο δημοπρασιών βιώσιμων ψαριών (fish auction house) στην Πόντα Ντελγάδα, το έργο μεταμορφώνει την αγορά σε ένα στάδιο στο οποίο η κυκλική κίνηση του μεταφορικού ιμάντα προσφέρει μια αλληγορία για τους κύκλους εξόρυξης, κατανάλωσης και αποσύνθεσης που διέπουν τόσο τις ανθρώπινες όσο και τις οικολογικές οικονομίες.
Κάτω από το έντονο, κρύο φθορίζον φως, ανάμεσα σε φρεσκοκαθαρισμένα δάπεδα και το επίμονο άρωμα αλατιού, πάγου και σάρκας, οι εργαζόμενοι κινούνται με την ακρίβεια χειρονομιών που επαναλαμβάνονται χιλιάδες φορές. Τα γυαλιστερά, μυώδη σώματα του τόνου γλιστρούν ως παθητικοί συμμετέχοντες σε αυτή την τελετουργία κυκλοφορίας, παραγωγικότητας και εμπορευματοποίησης. Η κάμερα της Belerique παρακολουθεί αυτόν τον μηχανοποιημένο χορό με αξιοσημείωτη ευαισθησία: η λάμψη των ζυγαριών, το σφύριγμα του νερού πάνω στο τσιμέντο, τα ρυθμικά μπιπ της μηχανής τιμολόγησης και το αγχωμένο κουδούνισμα της δημοπρασίας έρχονται να σχηματίσουν ένα απόκοσμο ηχητικό τοπίο βιομηχανικής παράγωγης και αποδοτικότητας. Μέσα από τη χειρονομία, την επανάληψη και την κίνηση, η ταινία αποκαλύπτει την αόρατη εργασία που είναι ενσωματωμένη στα κυκλώματα οικονομικής ανταλλαγής, ενώ παράλληλα εκθέτει την επίμονη παρόρμηση για έλεγχο και ρύθμιση της άτακτης ενέργειας του φυσικού κόσμου.
Το βίντεο συνοδεύεται από μια σειρά γλυπτικών συναρμολογήσεων φτιαγμένων από οικιακά αντικείμενα, πόρτες, λάμπες, ποτήρια κρασιού, που είναι ισορροπημένα και στοιβαγμένα πάνω σε πύργους από κονσερβοποιημένα ψάρια. Ταυτόχρονα χιουμοριστικά και ποιητικά, αυτά τα έργα συμπιέζουν την τεράστια υποδομή της θάλασσας σε μια διάταξη οικιακής επιβίωσης. Ο ωκεανός περιέχεται μέσα σε ένα μεταλλικό κουτί. Το μεταλλικό κουτί γίνεται βάθρο. Η απόσταση μεταξύ του πυθμένα του ωκεανού και του ραφιού της κουζίνας καταρρέει, ενώ η παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού και ο οικιακός χώρος διατηρούνται σε ισορροπία.
Η έκθεση παρουσιάζεται στο opbo studio, έναν βιομηχανικό εκθεσιακό χώρο που βρίσκεται κοντά στο λιμάνι της Αθήνας, μεταξύ των μεγαλύτερων και πιο ενεργών θαλάσσιων χώρων κυκλοφορίας και εμπορίου της Μεσογείου, η LOTA εισέρχεται σε άμεσο διάλογο με το περιβάλλον της. Σε αυτό το πλαίσιο, η έκθεση εναρμονίζεται ιδιαίτερα με τις υλικές και οικονομικές υποδομές που διαμορφώνουν την κίνηση αγαθών, σωμάτων και εικόνων.
Η έκθεση περιλαμβάνει επίσης το έργο How Long is Your Winter (Φάρος) (2026), μια εγκατάσταση in situ που καταλαμβάνει την μπροστινή βιτρίνα του κτιρίου. Αποτελούμενο από ανακαινισμένα στόρια παραθύρων που φωτίζονται από πίσω από ένα θεατρικό σκηνικό φως, το έργο λειτουργεί ταυτόχρονα ως φάρος και προβολέας. Καθώς η περιπλανώμενη δέσμη χαϊδεύει συνεχώς τα στόρια, δημιουργεί την φευγαλέα εντύπωση μιας ιδιωτικής συγκέντρωσης ή ενός δυσοίωνου σήματος ακριβώς πέρα από το οπτικό πεδίο. Ταλαντευόμενο μεταξύ ενθουσιασμού και προσοχής, το έργο βασίζεται στην αρχιτεκτονική της κοινωνικής και ψυχολογικής πρόσβασης για να εξετάσει μηχανισμούς ορατότητας, προνομίων και αποκλεισμού, ενώ παράλληλα διερευνά ευρύτερα ζητήματα ελέγχου, κινητικότητας και πολιτικής της αντίληψης.
Στην έκθεση, μηχανισμοί προβολής και απόκρυψης λειτουργούν παράλληλα: οι μεταφορικοί ιμάντες κυκλοφορούν εμπορεύματα κάτω από την ψυχρή αποτελεσματικότητα του βιομηχανικού φωτός, ενώ τα φωτισμένα στόρια κρύβουν έναν χώρο που οι θεατές μπορούν να αισθανθούν αλλά ποτέ δεν έχουν πλήρη πρόσβαση. Και στις δύο περιπτώσεις, η ορατότητα δεν είναι ποτέ ουδέτερη: διαμορφώνεται από συστήματα εξουσίας, εργασίας, κοινωνικής τάξης και οικονομικής ανταλλαγής. Το LOTA τελικά διερωτάται πώς οι σύγχρονες υποδομές είτε αρχιτεκτονικές, οικονομικές, είτε αντιληπτικές, ρυθμίζουν όχι μόνο την κυκλοφορία αγαθών και εικόνων, αλλά και τις ίδιες τις συνθήκες πρόσβασης και ιδιοκτησίας.
– Anaïs Castro
Καναδή εικαστικός με έδρα το Τορόντο. Η πρακτική της εκτείνεται στη φωτογραφία, τη γλυπτική, τις εγκαταστάσεις και την κινούμενη εικόνα, με διαρκές ενδιαφέρον για τις συνθήκες αντίληψης και την πολιτική της ορατότητας. Το έργο της έχει παρουσιαστεί διεθνώς σε γκαλερί, ιδρύματα και μπιενάλε, συμπεριλαμβανομένης της Μπιενάλε του Τορόντο, της Τριενάλε του Νέου Μουσείου και της Μπιενάλε Walk & Talk.
Επιμελήτρια και συγγραφέας με έδρα το Μόντρεαλ και τη Νέα Υόρκη. Εκθέσεις και πρότζεκτ που έχει επιμεληθεί έχουν παρουσιαστεί στον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, την Ελβετία και την Κίνα. Είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του Daily Lazy και δημοσιεύει τακτικά σε διάφορες εκδόσεις.
Ανεξάρτητος χώρος σύγχρονης τέχνης με έδρα τον Πειραιά, με έμφαση στη σύγχρονη τέχνη και την κινούμενη εικόνα. Λειτουργεί ως πλατφόρμα εκθέσεων καθώς και ως πλαίσιο για τη φιλοξενία, ανάπτυξη και παραγωγή νέων δημιουργικών έργων.
